MİLLET VE DEVLETE YÖNELİK DARBELER

Bir adım öne çıkın, Türkiye’nin vaziyetini şöyle bir seyredin. Veya şöyle yukarıdan bir bakın Türk milletinin ahvaline… Ne göreceksiniz?!
Milletin, devletin, sivilin, askerin vaziyeti ne, sergilenen ne?!
Millet aç, susuz, işsiz, güçsüz… İdealsiz, umutsuz!
Devlet, keşmekeş… Devlet çarkının dişleri, dişlileri birbirini yiyor.
Ankara Devlet Tiyatrosu’nda, “darbeciler ve karşı darbeciler” konjonktüre göre sahne alıyor.
Plan üstüne plan, senaryo üstüne senaryo, darbeci üstüne darbeci yağıyor. Operasyon üstüne operasyonlar yapılıyor; Ergenekon, Manas, Gılgamış, Balyoz, Çekiç, Payroz, Lodos, Kafes, Kümes, Tavuk, Tilki, Güneş, Ay, Dolunay, Sarıkız, Kırmızı oğlan vs… Ortalık darbeden geçilmiyor; adeta darbe üstüne darbe yaşanıyor.
Hiçbir somut darbe olmasa bile, sadece şu yaşanan “kaos süreci” bile devlet ve millete “en büyük darbe” olarak yeter!
Geçmişte AB, ABD ve IMF ekseninde “mütareke medyası” olarak boy gösterenler, şimdilerde “darbe müzevirliği”ne soyunuverdiler.
Ortada ne hukukun üstünlüğü kaldı, ne devlet geleneği, ne yasal düzen, ne ar, ne haya!
Hikmete bakın ki, tüm darbeleri yine millet yiyor, tüm darbeleri yine devlet alıyor. Millet ve devlet dışındakiler, darbe veya karşı darbenin öyle veya böyle bir tarafında vaziyet alanlar, yine gemilerini yürütüyor. Darbeciler ve karşı darbeciler, her zaman ve zeminde “devlet ve milletin kaymağı”nı götürüyor.
Millet, açlığa talim ediyor, işsiz kalıyor, işletmelerini ve hatta toprağını kaybediyor… Bu arada tüm darbeleri de yine millet yiyor!
Devletin ise çivileri sökülüyor, çarkına tükürülüyor, borca batırılıyor, bağımsızlığı yitiyor; bu arada tüm darbeleri yine devlet alıyor.
Diyelim, iktidar sahipleri, “dediğim dedik, çaldığım düdük” diyor. Ma’şeri vicdanın kanaati o ki, ülkede bir “demokratik diktatörlük” tutturulmuş gidiyor.
Muhalefet de , maalesef, “laf ebeliği”nden başka, hiçbir şey yapmıyor devlet ve millet yararına… Muhalefet, güya öyle laflar ediyor, güya “iktidara kodu mu oturtuyor”.. Fakat ne hikmettir ki, iktidar, muhalefetin her çıkışından pirim devşiriyor. Muhalefetin her bir çıkışı, iktidarın dökülmüş cilasını yineliyor.
Bu vaziyet karşısında sivil–asker topyekun Türk milletinin önünde tek alternatif kalıyor. Devlet ve milletin selameti için tek kurtuluş adresi kalıyor; o da BTP’dir, Prof. Dr. Haydar Baş beydir.
Bursa’da hafta sonu yapılan Uluslararası Milli Ekonomi Modeli Kongresi, bir kez daha, gösterdi ki, dünya, küresel krizin çözümünü Prof. Dr. Baş’ta arıyor, buluyor, uyguluyor, kurtuluşa doğru adım atıyor… Elin gâvuru bu gerçeği görüyor, idrak ediyor, şapka çıkartıyor, uyguluyor, kurtuluyor. Türk milletine sıra gelince uyuyor, uyutuluyor. Yahut Prof. Dr. Baş’tan çalma projelerle aldatılıyor… Artık bu oyun bozulmalıdır.
Zerre kadar millet sevgisi, vatan sevdası, devlet hassasiyeti bulunan her fert, bu bağlamda kendine gelmeli, gerçeği fark ve idrak etmeli, hakkı sahibine teslim eylemelidir… Aksi halde Ankara Devlet Tiyetro’sunda sahnelenen cambaza bak oyunlarına kapılırız; o zaman da ortada ne devlet kalır, ne millet, ne medeniyet!

 http://www.yenimesaj.com.tr/index.php?haberno=10000454&tarih=2010-01-29